W najnowszym artykule „The Overhang” Ethan Mollick zwraca uwagę na zjawisko, którego znaczenia jeszcze w pełni nie rozumiemy. Współczesne modele AI potrafią znacznie więcej, niż wynikałoby to ze sposobów, w jakie większość z nas je wykorzystuje. Między możliwościami AI a naszą zdolnością do ich rozpoznania i twórczego zastosowania powstała ogromna przestrzeń. Mollick nazywa ją „capability overhang” – nadwyżką możliwości.
„Jak przestać marnować swój potencjał? Po co się uczyć, skoro mamy internet i AI?” Brzmią jak pytania, które coraz częściej zadają sobie uczniowie i studenci. Tymczasem to tytuł rozmowy Patrycjusza Wyżgi z Tomaszem Rożkiem.
W poprzednim wpisie rozmowa o agentach AI doprowadziła mnie do pytania o granice delegowania ludzkiej sprawczości. Był to przede wszystkim zapis procesu odkrywania tego, co pojawiło się w konfrontacji artykułu Ethana Mollicka z modelem IALE w dialogu z AI. Teraz chcę wykonać kolejny krok.