Od narzędzia do partnera – poziomy interakcji z AI

Coraz wyraźniej dostrzegamy, że wraz z rozwojem generatywnych modeli sztucznej inteligencji, AI przestaje być jedynie narzędziem do wyszukiwania informacji. Staje się partnerem w procesie poznawania świata – towarzyszem myślenia, prowokatorem pytań, współautorem refleksji. Model IALE (Intentionally AI-Linked Education)*, nad którym pracuję, wyrasta z tej właśnie perspektywy. Zakłada świadomą, odpowiedzialną i krytyczną współpracę człowieka z AI – nie w funkcji zautomatyzowanego pomocnika, lecz jako elementu procesu edukacyjnego, który może wspierać dialog, wzmacniać refleksję i poszerzać horyzonty.

Teoria a praktyka. Luka pozorna czy rzeczywista?

Badania w edukacji - i każde inne - mają sens wówczas, gdy rzeczywiście przyczyniają się do poprawienia istniejącego stanu rzeczy. Unikamy wówczas rozdźwięku między realnym życiem, a doświadczeniami samych uczniów. To nie jest konflikt między teorią i praktyką, ale między tym, co doświadczają sami uczniowie, a tym co dzieje się w codziennym życiu. Temu służą badania w działaniu, określane jako zaangażowane. W przeciwieństwie do eksperymentu wykorzystującego głównie dane ilościowe w celu odkrycia systemu, badania zaangażowane służą jego poprawie odwołując się przede wszystkim do danych jakościowych oraz odpowiedzialności i świadomości funkcji jakiej służą.